Het is niet groot, mijn kasteel, maar het is precies wat ik al heel lang wenste. Een beetje afgelegen, maar ook weer niet totaal afgezonderd van de bewoonde wereld. Het is gezellig, romantisch zelfs, en biedt meer dan genoeg mogelijkheden voor mij en mijn gasten om ons te ontspannen.

Het is oud. Vele honderden jaren. Het heeft een veelbewogen geschiedenis. Steeds weer intdek ik nieuwe dingen uit die rijke historie. Keer op keer stel ik vast dat ik één van mijn belangrijkste hobbies met veel van de eerdere kasteeldames deel.

De grote deur aan de voorkant wordt alleen door de gasten gebruikt. Zelf kom ik meestal door het zijdeurtje binnen.

Sinds ik hier woon heb ik heel wat geschilderd. Dit deurtje dus ook. Daarvoor stond er een graffiti-tekst op die een of andere vandaal er op had gespoten.

Ik vond het eerst wel passen als mijn levensmotto, maar nadat ik er een poosje over had nagedacht, heb ik het aangepast en er hangen nu twee keurige bordjes naast de deur:

Toen ik hier een paar jaar geleden in trok was het hier een grote puinhoop. Letterlijk, voor een deel tenminste. De delen die nog wel overeind staan heb ik met veel hulp stukje bij beetje bewoonbaar gemaakt. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.

Met zoveel ruimte om me heen zal het niemand verbazen dat ik hier niet alleen woon. Heel wat vriendinnen en vrienden komen voor kortere of langere tijd logeren.

Maar genoeg getreuzeld, kom gauw binnen!

de meeste (maar niet alle) afbeeldingen in anna's kasteel zijn afkomstig van internet.

mocht er iets tussen staan waar je oudere rechten op hebt en je wilt niet dat ik het hier gebruik, laat het me dan even weten, dan zal ik het weghalen.