Wie had dat gedacht? Onder mijn kasteel een bad. Meer dan één zelfs. Aan de bouwstijl te zien moet dit ooit een Romeins badhuis zijn geweest. Het heeft de eeuwen wonderwel doorstaan.
Het gangetje waardoor we hier gekomen zijn, was destijds bedoeld als ingang voor het personeel. De grote, brede trap die ooit toegang gaf tot de baden bevindt zich, bedolven onder het puin, in het achterste deel van het kasteel, dat niet veel meer is als een ruïne.
De baden worden gevoed door een wel heel bijzondere bron. Die bron bevindt zich onder de Venusheuvel, een paar honderd meter ten westen van mijn kasteel. Via een vernuftig stelsel van geheime onderaardse gangen en stenen buizen wordt het water uit de Venusbron naar de baden geleid. In die bron is ook de oorsprong te vinden voor de bijzondere eigenschappen van het water. Want wie er mee in aanraking komt... hmmm... die komt wel voor bijzonder opwindende verrassingen te staan!
|
|
| De mozaiekvloer | met mijn hand op jouw been... |
Het grote bad heeft een grondige opknapbeurt nodig. Het zit onder dikke lagen vuil en er is ook nogal wat achterstallig onderhoud. Hiernaast zie je een klein stukje van de prachtige mozaiekvloer die tevoorschijn komt als dat vuil verwijderd wordt.
Naast dat grote bad, in een afzonderlijke, intieme ruimte, is een kleiner bad. Dat was in net zo'n deplorabele staat als het grote bad, maar na anderhalve week hard werk is het weer als nieuw.
Inwijding door Esther en Kristel.
|
 |
Langzamerhand
komen er steeds nieuwe vondsten aan het licht. Tot voor kort ging dit
prachtige tegeltableau schuil onder een dikke lag vuil.